25 November, 2020

مرمت آبنمای عمارت بهشهر تاریخی شد!

خبرگزاری _ گروه جامعه؛ باغ چشمه عمارت یک بنای تاریخی است که تنها ده دقیقه با مرکز شهر بهشهر در استان مازندران فاصله دارد. دلیل نامگذاری آن جوشش چشمه ای از قلب زمین ، در طبقه همکف این عمارت تاریخی و دسترسی آن به طبقه دوم عمارت است. نکته ای که این ساختمان را برجسته می کند زیبایی ظاهری یا قدمت آن نیست بلکه سیستم آبرسانی آن است که بدون پمپ آب یک آبشار را برمی دارد و از ساختمان به یک جویبار می ریزد.

ساختمان چشمه عمارت دو طبقه است. در طبقه اول ، اداره میراث فرهنگی بهشهر با استخری واقع شده است که وسط آن توسط دفتر آب پوشانده شده است. طبقه دوم این عمارت نیز مانند ویرانه ای به نظر می رسد. از طبقه اول به طبقه دوم یک مسیر پنهان وجود دارد که استفاده از آن مشخص نیست مگر اینکه تنها مکانی باشد که شاه عباس در آن سفر می کرده است. در طبقه دوم حوض آبی وجود دارد که اهمیت و زیبایی این بنا را چند برابر می کند ، اما اگر مرمت شود!

از طرف دیگر ، این بنا دارای تزئینات پنهانی است که اگر به آنها توجه شود قطعاً یکی از مهمترین بناهای تاریخی استان مازندران محسوب می شود. قابل ترمیم نیست ، چه رسد به اینکه شگفتی های عمارت را معرفی کند. با این حال ، مرمت این بنای تاریخی نیز به یک تعجب تبدیل شده است زیرا مرمت آن از دهه 50 به پایان نرسیده است!

یکی از شگفتی های این ساختمان ، جدا از سیستم آبرسانی ، وجود نقاشی های طلا بر روی دیوارهای آن است. در حقیقت ، هنر و تکنیک لایه چینی ، همانطور که در دیگر بناهای دوره صفویه دیده می شود ، در این بنا نیز وجود دارد ، اما به روشی اندک. زیرا آب و هوای این منطقه و تخریب و غفلت از آن در طول سالها اجازه بازسازی و نمایش این هنر را نداده است.

این نوع تکنیک در عمارتهای صفوی مانند عمارت چهل ستون یا عالی قاپو به وفور دیده می شود. حتی می توان این هنر را برای آنها به کار برد و ثابت کرد که از تکنیکی در اجرا استفاده شده است. در این تکنیک ، سطح نهایی پس از اتمام کار روی زمینه سیاه ، تیره یا لاجوردی ، به جای طلا با طلای سیاه پوشانده می شود. بعداً ، گرچه دیوارها رنگ آمیزی شدند ، اما به دلیل تأثیر آب و هوا ، کاشی کاری شدند. با این حال هنوز هم می توان نقاشی های روی دیوار پله ها را با رنگ های ا خری مشاهده کرد که سبک لایه های چینی را حفظ کرده است.

احداث باغ بهار عمارت در دوره صفویه ساخته شده است.

در سال 1995 به دلیل وزش باد 30 کیلومتری در ساعت ، سقف باغ چشمه عمارت تخریب شد. کارشناسان تخمین زدند که حدود 90 متر مربع از سقف عمارت که با حلب پوشانده شده بود ، برداشته شد.

در آن زمان گفته می شد که به دلیل عدم استقرار اداره میراث فرهنگی و گردشگری در شهرستان بهشهر ، مسئول اداره این اثر تاریخی ناشناخته است زیرا در آن زمان اداره آب و فاضلاب شهر در آنجا مستقر بود .

در سال 1996 ، بنای تاریخی چشمه عمارت به شهرداری بهشهر تحویل داده شد. سید محمد محمدی تاکامی مدیرکل دفتر شهر و امور شوراهای استانداری مازندران گفت: بنای تاریخی چشمه عمارت با حفظ مالکیت و نظارت کارشناسان میراث به شهرداری بهشهر تحویل داده می شود.

وی گفته بود: شهرداری بارها اعلام كرده است كه در مدیریت این بنای تاریخی با نهایت دقت عمل خواهد كرد و امیدواریم با اجرای این مهم ، شاهد رشد و توسعه مناسب در این شهر تاریخی و میراثی باشیم.

سپس دفتر میراث فرهنگی بهشهر در این ساختمان قرار داشت که هم اکنون فقط در ساعات اداری پذیرای بازدیدکنندگان است. اتاقی که زمانی بهترین اتاق در عمارت بود و برای کلاس های آموزشی از آن استفاده می شد اکنون به بدترین اتاق در عمارت تبدیل شده است. سبزها برای تصرف ساختمان از اطراف به عمارت می شتابند.

در کنار این اثر تاریخی ، اداره آب شهر بهشهر نیز واقع شده است ، شاید بهتر باشد بگوییم که در منطقه خود است. این استقرار و فعالیت آنها باعث شده است که ساخت چشمه عمارت به دلیل وجود پمپ های مختلف متزلزل شود. زلزله ای که مقاومت این ساختمان را در آینده به خطر بیندازد.

جلسات ما بین میراث فرهنگی بهشهر و فرمانداری در این زمینه برگزار شد اما به نتیجه عملی نرسید. زیرا میراث فرهنگی بهشهر خواستار انتقال عمومی آن شده است.

در سال 1997 ، محمد عظیمی ، مدیر انجمن میراث فرهنگی هوتو و نماینده انجمن های میراث فرهنگی مازندران ، در یادداشتی نوشت: با نصب موتور مکش قوی و روکش بتونی روی این حوضچه و تزریق آن ، این اثر ایجاد شده است. خطوط آبرسانی شهری ، نسبت به ساختمان صفوی بی توجه بوده و باعث لرزش دائمی و خطر سست شدن مواد و آسیب رساندن به ساختمان شده است.

همچنین هنگام آب چشمه بارانی و گل آلود ، این موتور مکش خاموش می شود و به دلیل لایروبی نکردن حوض بتونی و هدایت نامناسب آب در خروجی ها ، وارد قسمت های زیرین ساختمان می شود و آب جوش در قسمت شمال شرقی ساختمان دیده می شود ، که باعث ریزش ساختمان می شود. و در کف این اتاق غرق گلهای زیادی شده ایم.

علی رغم درخواست و اعلام وضعیت در زمستان سال 2008 ، ما از مقامات مربوطه (مدیرکل میراث فرهنگی ، مدیرکل آب و فاضلاب استان ، سپس نماینده مجلس شورای اسلامی ، سپس فرماندار بهشهر و سپس مدیر آب و فاضلاب بهشهر) وعده داده شد که با ایجاد مسیر جدید ، آب اصلی چشمه از ساختمان خارج می شود و فقط بخشی برای تزئین مسیر آبرسانی و بازگشایی حوضه مرکزی انجام می شود. ، اما هیچ اقدامی انجام نشده است.

سازمان آب و فاضلاب شهری ، صرف نظر از حفاظت از بنای یادبود ملی چشمه عمارت بهشهر ، با تخصص و حفاظت بی اثر از این منبع آبی متعلق به این اثر تاریخی و سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری استان استفاده کرد. باعث تخریب آن شد. “این شتاب می گیرد.”

حال قرار است این عمارت تاریخی ثبت شده در فهرست میراث ملی با این مشکلات مبارزه کند و روی پاهای خود بایستد. آیا فقط می توانیم از مسئولان اداره میراث فرهنگی انتظار داشته باشیم یا اینکه فرماندار و شهرداری بهشهر نیز باید برای نجات یکی از مهمترین بناهای تاریخی شهرشان و انجام مسئولیت اجتماعی کرامت اقدام کنند؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *